... not according to the British...
Met al het reizen wat ik doe, heb ik 1 ding wel geleerd. Mensen in uniform hebben, met name in de US, altijd gelijk. Dus Nederland heeft het WK 2010 voetbal gewonnen - zie vorige blog.
Ik zat zojuist wat te lezen op de websites van Britse kranten en die laten geen spaander heel van hoe het Nederlandse team zich gedroeg. Ik had het zo nog niet gezien. Ik snap dan ook de ballen van voetbal. Ik had allleen mee gekregen dan NL wel heel veel kaarten kreeg, maar schijnbaar toch nog te weinig. Ik weet ut allemaal niet zo. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik na anderhalve minuut wedstrijd door de 2 glazen bier en een slaapgebrek door 12 uur vliegen niet zoveel oog had voor detail.
Ook bij Nederland - Uruguay heb ik niet zoveel van de wedstrijd gezien. Niet omdat ik Guatemala was en eingenlijk moest werken. Nee, we waren zelfs uitgenodigd om de wedstrijd te kijken in de residentie van de Nederlandse ambassadeur aldaar. Nee, er was daar lekker eten en drinken en een verschrikkelijk mooi Nederlands Guatemalecaans vrouwspersoon. Ik kon dan ook niet zoveel zinnig commentaar geven toen er plots een microfoon onder mijn neus werd gedrukt. Er was ook pers (radio, journalisten en persfotograven) aanwezig. Dus Jan zat dus schijnbaar peep-paa-poeh live op de Guatemallanse radio wat te stamelen. Maar dat kwam meer omdat ik het niet had zien aankomen en het in Spaans was. Ja, Jan geloven we wel.
Anyway. Voetbal is over, zo is ook mijn weekje in NL bijna. Zaterdag alweer naar Jakarta, Indonesie.

Later!!